Skróty klawiszowe:

Dla mieszkańców
Dzisiaj w Zawierciu
Wkrótce

Wspinaczka

Strona główna » Dla mieszkańców » Dla turysty » Aktywny wypoczynek » Wspinaczka

Skałki Jury Krakowsko-Częstochowskiej zbudowane są z wapienia skalistego - skały zwartej, nieuwarstwionej,  odpornej na wietrzenie, tworzącej w krajobrazie ostańce. Niektóre skały, zwłaszcza w dolinkach pd. Jury zbudowane są z brekcji (pozlepianych fragmentów wapienia skalistego), skały dość podatnej na erozję – często jedne i drugie występują razem. Różnica pomiędzy tymi typami skał polega na tym, że wapień skalisty wietrzeje w charakterystyczne dziurki, wymycia i klamki , natomiast brekcja wykazuje charakterystyczną łupliwość w kostkę. Między nimi istnieje wiele form pośrednich. Barwa skały (a właściwie zwietrzeliny na powierzchni) jest najczęściej biała, partie szare i czarne są zabarwione przez porosty, barwy żółto - różowo - czerwono - brunatne wywołane są domieszkami związków żelaza.Skała jest na ogół lita choć zdarzają się partie kruche, podatność na erozję silnie przyspiesza roślinność obrastająca skałki. Jej powierzchnia nie należy do zbyt szorstkich i ma tendencje do szybkiego wyślizgiwania, co widać na bardziej popularnych drogach. Wśród formacji dominują zdecydowanie pionowe i lekko połogie płyty, urzeźbione w różnym stopniu (całkowicie gładkie partie nie należą do rzadkości i są zmorą wspinaczy - co poniektórzy radzą sobie z tym „preparując” rzeźbę własnoręcznie jednak takie „poprawianie” natury nie jest na ogół dobrze widziane w środowisku wspinaczkowym). Przewieszenia są rzadkie, ale jeśli trafi się przewieszona skałka o dobrej rzeźbie to jest często wykorzystywana do granic absurdu (vide Pochylec w dol. Prądnika ). Wysokość skałek i związana z tym długość dróg wspinaczkowych nie przekracza na ogół 30 m, w większości przypadków długość drogi wynosi 15 - 18 m, a droga pow. 20 m jest uważana za 'długą'. Do wyjątków należą drogi na Jastrzębniku (skałki Kroczyckie) - do 40 m i na Sokolicy w Dol. Będkowskiej - max. wysokość ścian do 70-80 m, są tam drogi do 50 m. w 1 wyciągu ! (np. nowe wersje Diretty i Kurtykówki). Większość dróg jest wyposażona w stałe punkty przelotowe a tylko niektóre w punkty zjazdowe, aktualnie trwa akcja kompletnego wyposażania dróg w stałe punkty przelotowe z atestem UIAA, firmowana przez PZA.Trudności dróg są określane w tzw. skali Kurtyki (in. zw. krakowską), która powstała jako kompromis ideologiczny pomiędzy skalami otwartą i zamkniętą od góry i polega na rozszerzeniu VI-go stopnia skali zamkniętej o podstopnie, oznaczające kolejne 'progi' trudności skalnych np. VI.1, VI.2 itd. Aktualnie (2000 r.) najtrudniejsze drogi sięgają stopnia VI.7, przy czym cześć z nich została niedawno zweryfikowana 'w dół' (tzn. obecnie są uważane za łatwiejsze np. "sportland na Mściwoja" (Podlesice). Skala ta jest dość trudno przeliczalna na inne skale ze względu na specyficzny rodzaj wspinania w jurajskich skałkach, mn. więcej stopień VI.1 = VII- (UIAA) = 6a+ (Fr), VI.2 = VII+ (UIAA) = 6c (Fr), VI.3 = VIII (UIAA) = 7a (Fr), VI.4 = VIII+/IX- do IX- (UIAA) = 7b do 7b/b+ (Fr), VI.5 to ok. IX/IX+ (UIAA) i ok. 7c/c+ (Fr). Kilka przykładów dróg wzorcowych w danym stopniu trudności:

VI.1 - Filar wyklętych (Góra Zborów), Prawa płytka (Łyse skały)
VI.1+ - Zimne łapki (Okiennik Skarżycki), droga Ostapowskiego (Sokolica)
VI.2 - Filar Ratusza (Podzamcze), Płyta Szymona (Wronia Baszta, dol. Kobylańska)
VI.2+ - Śniadanie mistrzów (Podlesice), Kakofonia (Dupa Słonia)
VI.3 - Taniec ze słoniem (Wlk. Grochowiec), Lewy świecznik (Sokolica)
VI.3+ - Wiosenne klekoty (Rzędkowice), Abazy (dol. Bolechowicka), Filar Zjazdowej (dol. Kobylańska)
VI.4 - Strzał w 10-tkę (Podlesice), Primadonna (Dupa Słonia, dol. Będkowska), Odlot (Pochylec, dol. Prądnika)
VI.4+ - Rysa Biernackiego (Olsztyn), Niemyte dusze (Podzamcze), Superwarianty (dol. Bolechowicka)
VI.5 - Mandala Życia (Podzamcze), Chiński Macharadża (dol. Bolechowicka)
VI.5+ - Charitka (Podzamcze), Przybycie Tytanów (dol. Bolechowicka)
VI.6 - Super akcje (Okiennik Skarżycki), Krucjata Trzeźwosci (Podzamcze), Przybycie pawianów (Polnik, dol. Kluczwody)
VI.6+ - Potęga Trójkątów (Podzamcze), Deklaracja nieśmiertelności (jask. Mamutowa, dol. Kluczwody)
VI.7 (?) - Tyranozaurus rex (Podlesice), Powerplay (Pochylec), Nieznośna lekkość bytu (jask. Mamutowa, dol. Kluczwody)
Szczegółowe opisy popularnych rejonów można znaleźć w ogólnodostępnych przewodnikach.


Skałki mirowskie

Okazałe grzędy skalne rozrzucone są na niezalesionym zboczu, pomiędzy ruinami zamków w Mirowie i Bobolicach na przestrzeni 1,5 kilometra. Największą wysokość osiągają ściany Turni Kukuczki (do 30 metrów), jednak większość skał nie przekracza 20 metrów wysokości.Pierwsze nazwiska wspinaczy, które możemy wiązać z eksploracją skał w tym rejonie to: Henryk Furmanik, Adam Zyzak i Andrzej Popowicz. "Motocykliści" zapuszczali się w te "odległe" od szlaków komunikacyjnych rejony na początku lat sześćdziesiątych, choć z pewnością wspinano się w Mirowie już wcześniej. Pokonano wtedy wiele dróg, wiodących narzucającymi się formacjami głównych baszt rejonu. Niestety, trudno obecnie ustalić, które drogi pokonano w tamtych latach. Kolejna dekada przyniosła tylko nieznaczne ożywienie ruchu wspinaczkowego w tej okolicy. Przez gładkie brzuchy skalne przedzierano się techniką nitowania. W 1974 Zbigniew Wach pokonał przewieszoną ścianę na lewo od groty, a w 1975 roku Jurek Kukuczka pokonał rysę na Filarze noszącym obecnie jego imię. W tym okresie pokonano także Skrzypce w rejonie groty. Prawdziwym przełomem okazały się dopiero zawody AKA Gliwice zorganizowane na Turni Kukuczki w 1989 roku. Po zawodach pozostały trzy długie i trudne drogi, które zapoczątkowały erę trudniejszych wspinaczek w Mirowie. Dopiero jednak lata dziewięćdziesiąte (Waldemar Podhajny) i sezon 2000 (Mariusz Dąbrowski, Piotr Poloczek) przyniosły kompleksowe ubezpieczanie dróg rejonu oraz wymianę starych przelotów. Aktualnie można w Mirowie wspinać się po kilkudziesięciu ubezpieczonych pasażach, a liczba obitych dróg stale rośnie.

Skałka Okiennik Wielki

Okiennik Wielki (Okiennik Skarżycki) jest jednym z najciekawszych miejsc wspinaczkowych na obszarze całej Jury. Jego piękne, przekraczające 30 metrów, ściany, to jeden z najpiękniejszych widoków w jurajskim krajobrazie. Ciekawostką może być to, że z tą skałą związanych jest wiele legend i historyjek. Warto wspomnieć, że to tu według legend, znajdował się drewniany ogród zbójrycerzy i tu jurajski Janosik, czyli rozbójnik ukrył prawdopodobnie część swoich skarbów. Najstarsze potwierdzone wspinaczki na Okienniku to przejścia z roku 1962, choć trudno uwierzyć, że tak okazały masyw skalny umknął uwadze wcześniejszym pokoleniom wspinaczy. Niemniej najstarsza, znana obecnie droga to Komin Kosmonautów (zwany błędnie Kominem Komandosów), pokonany przez Jurka Badurę. W 1965 Jan Jurger przeszedł pierwszą trudną drogę na Okienniku. Droga Jurgera, jako pierwsza próbowała nagryźć klasycznie, imponujące zerwy Ściany Czołowej Okiennika. Inne wspinaczki z tamtego czasu, to głównie trudne drogi hakowe.
Aktualnie Ścianę Czołową pokrywa gęsta siatka dróg, z których najtrudniejsza to Super Akcje VI.6 autorstwa Mirka Wódki. To właśnie za sprawą Waldemara Podhajnego oraz Mirka Wódki od lat dzieje się najwięcej nowego na Okienniku. Systematycznie wzrasta ilość obitych dróg, a od 1996 roku niezwykle mocno zaangażował się w te prace także Mariusz Dąbrowski, dbając o solidność stałych przelotów i czystość wokół skały.

Skala trudności
Jednym z ciekawszych problemeów pokonania bez liny wydaje się Trawers Ściany Czołowej wyceniany, w zależności od wariantu od VI.4 do nawet VI.5+. Warte polecenia są Śląski Filar i Rysa Fijała, obie drogi odnajdziecie na Śląskim Filarze.

Położenie ścian
Główna ściana wspinaczkowa położona jest w cieniu ze względu na jej rozmaitość geologiczną.

Zalety
Zaletą jest głównie położenie skałki a dla zapaleńcówi dość trudne drogi

Wady
Dla niektórych wadą może być to, że nie ma bezpośredniego dojazdu do skałki. Autobusem można dojechać tylko do centrum Skarżyc a kolejna trasę ok. 20 min trzeba pokonać pieszo.Brak jest również w pobliżu punkktu gastronomicznego oraz noclegów dlatego planując zdobycie tras na Okienniku Wielki proponujemy zabrać ze sobą suchy prowiant.

Skałki podlesickie

Rejon Podlesic obejmuje dużą różnorodność dróg wspinaczkowych. Wspinacze znajdą tam wybór blisko 500 dróg o długości nie przekraczającej 25 m . Drogi zazwyczaj wymagają dużej siły w rękach jak i w palcach. Góra Zborów i Góra Kołoczek leżą na terenie Parku Krajobrazowego, jednak dotychczas nie było z tego powodu trudności z biwakowaniem w skałach. Sąsiedztwo skał Kroczyckich i Rzędkowickich powodują, że region ten stał się Mekką dla uprawiających wspinaczkę skałkową.Możliwe jest spanie za niewygórowaną opłatą w kwaterze prywatnej. Podlesice są również wygodną bazą wypadową do innych rejonów wspinaczkowych. Szybkim krokiem można się znaleźć po 30 min w Rzędkowicach, na Bibliotece po 15 min, Aptece po 20 min., Jastrzębniku po 45 min, Okiennik Skarżycki to dłuższa wycieczka ok.75 min.

Skala trudności
Teren jest zróżnicowany pod względem trudności i trasę znajdzie dla siebie zarówno amator jak i miłośnik tego szaleństwa.

Położenie ścian
Teren ten jest uniwersalny. Można tutaj znaleźć drogi w cieniu jak i w samym słońcu.

Zalety
Zaletami jest to, że większość skał można zdobyć od tył łatwą ścieżką. Znajduje się tu ciekawe zaplecze gastronomiczne bez względu na zawartość portfela. Znajduje się tu wiele ciekawych miejsc do biwakowania jak również spanie w skale jest atrakcją. Znajduje się tam również sklep wspinaczkowy gdzie każdy wspinacz może uzupełnić swoje wyposażenie.

Wady
To jest już standardem, że popularne drogi są strasznie wyślizgane. Skały SA rozproszone po dużym leśnym terenie i czasami jest utrudniona orientacja w terenie głównie dla nowych turystów i sympatyków wspinaczki na Jurze

Skałki w Podzamczu

Podzamcze to przede wszystkim teren dla wymagających wspinaczy ponieważ żaden inny rejon północnej Jury nie oferuje tak porównywalnego nagromadzenia dróg o trudnościach od 6.3 do 6.6 na tak małym obszarze. Skały Podzamcza tak jak na większości popularnych drogach są bardzo wyślizgane. Wszystko to składa się na specyfikę wspinania na Podzamczu, którą złośliwi nazywają „cimowaniem”. Trafiają się też przewieszenia, nawet solidne (Ratusz, Suchy Połeć). Skały często przekraczają wysokość 20 m, a przeciętna długość wspinania należy chyba do największych w polskich skałkach . Tu znajduje się zaliczana do najtrudniejszych w Polsce dróg „Prawie wszystko na sprzedaż” poprowadzona przez Mateusza Kilarskiego w 1993 roku i jest wyceniona na VI.7+

Skala trudności
Przeważają tutaj drogi o trudnościach powyżej 6.2. Są one położone na małym terenie co świadczy o gęstości wyznaczonych dróg.

Położenie ścian
Na tym terenie główne jest położenie skał jest północno-zachodnie. Podobnie jak w Rzędkowicach zmęczeni alpiniści mogą spędzić noc w skale.

Zalety
Jedną z zalet jest to, że skały posiadają dobrą asekurację a teren nie jest tak zatłoczony ja w innych znanych miejscach. Atrakcją tego terenu jest bliskość do zamku „Ogrodzieniec” w Podzamczu, który jest dostępny do zwiedzania. Ciekawostką jest to, że na zamku była kręcona „Zemsta” Aleksandra Fredry w reżyserii Andrzeja Wajdy. Wisząc na skale można podziwiać jego piękno tego zamku. W okolicach tras znajduje się wiele sklepików gdzie można się zaopatrzyć w prowiant.

Wady
Jak na każdych często odwiedzanych drogach skałki są wyślizgane a założenie wędki bywa skomplikowane co wymaga dobrej znajomości technik wspinaczkowych.

Skałki rzędkowickie

Skały Rzędkowickie są jedną z najbardziej malowniczych grup ostańców wapiennych na całej Jurze Krakowsko – Częstochowskiej. Tworzą charakterystyczny łańcuch ostańców o wystawie przeważnie południowej lub południowo - wschodniej. Wszystkich dróg w tych skałach jest ok. 300. Teren ten proponowany jest dla początkują szczególnie ze względu na dobrą asekurację dróg skalnych. Trasy nie przekraczają głównie stopnia 6.2. Drogi są zazwyczaj wyposażone w stałe punkty asekuracyjne, lub możliwe jest samodzielne założenie dobrej asekuracji. Jakość stałych przelotów zwłaszcza w okolicy Turni Lechwora poprawiła się znacznie w wyniku akcji zorganizowanej przez PZA. Drogi wspinaczkowe mają przeciętnie od 10 do 20m długości. Wyjątkiem są drogi na Lechworze do 25m i Okienniku Rzędkowickim dochodzącej nawet do 30 m.

Skala trudności
Jest bardzo duży wybór trudności dróg nawet do VI.6 ale głównie w skali VI – VI.2 i są to trasu przeznaczone w większości dla amatorów lub początkujących miłośników tego ciekawego sportu.

Położenie ścian
Przeważnie znajduje się tutaj położenie ścian południowe lub wschodnie.
Wielką atrakcją skałek rzędkowickich jest to, że można tam spędzić noc śpiąc w skale i często jest to praktykowane przez turystów.

Zalety
Zaletami tego terenu jest to, że oprócz spędzenia nocy w skale jest wiele miejsca do biwakowania i rozbicia namiotów. W okolicach skałek jest możliwość zjedzenia ciepłego posiłku.

Wady
Główną wadą jest to, że większość tras jest wyślizganych a w sezonie głównie w weekendy i wakacje jest trudno o znalezienie wolnej trasy ze względu na duże zainteresowanie tym terenem.

Speleologia

Jura Krakowsko-Częstochowska stanowi nie tylko atrakcję dla amatorów wspinaczki, narciarstwa, czy pieszych bądź rowerowych eskapad. To wspaniały teren dla speleologów. Wpływa na to wielość jaskiń, będących nieodłącznym elementem jurajskiego krajobrazu. Jest ich tu około tysiąca ale tylko część z nich udostępniona jest zwiedzającym. Pozostałe są zamknięte kratami a dostać się do nich mogą jedynie zrzeszeni członkowie spaleoklubów po uprzednim uzgodnieniu z Zarządem Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych. Przed krajobrazowym wejściem do jaskini należy przede wszystkim zapoznać się z jej opisem i grożącymi niebezpieczeństwami. Niektóre z jaskiń posiadają rozwinięcia pionowe i ich penetracja bez odpowiedniego sprzętu oraz umiejętności jest niemożliwa. Dla turystów udostępnione są: Wierzchowska Górna, Łokietka i Ciemna oraz z okolic Góry Zborów Jaskinia Głęboka.

Jaskinia Łokietka jest jedną z najbardziej znanych polskich jaskiń. Leży na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego. Związana jest z nią legenda. Według niej w jaskini tej ukrywał się król Polski Władysław Łokietek przed pościgiem króla czeskiego Wacława II. Łokietek przebywał tam około sześciu tygodni, a życie uratował mu pająk, który zasłonił otwór pajęczyną, czym zmylił pościg. Czynna od 1.05 - 31.10. – zgłoszenia wycieczek
tel.(0 12) 389 20 27
Jaskinia Wierzchowska Górna jest najdłuższą jaskinią udostępnioną do zwiedzania. Długością ustępuje tylko jaskini Wiernej. Położona jest w Dolinie Podkarpackiej. Posiada oświetlenie elektryczne a zwiedzanie trasy o długości 370 m trwa godzinę. Czynna od 1.04 - 31.10. Zgłoszenia w kasie jaskini lub Biuro Usług Turystycznych „Gacek” tel. (0 12) 411 07 21
Jaskinia Głęboka ma ona dwa wejścia, ok. 165 m długości i składa się z dwóch komór, oddzielonych zaciskiem. W jej wnętrzu zachowały się resztki schodów i balustrad z lat 70-tych XX w.

Szkoły wspinaczkowe

Ogrodzieniec:

Szkoła Alpinizmu i Speleologii „No Limits”, ul. Kościuszki 66,
tel. (0-32) 67-322-20
Podlesice:

Szkoła Alpinizmu „Extrem” Jarosława Cabana
tel. 0 602 733 003
Szkoła Alpinizmu Bogdana Krauze, Podlesice 54,
tel. 0 906 736 78
Szkoła Przetrwania Ireny i Piotra Van der Coghenów, Podlesice 5,
tel/fax (0 34) 315 20 99, tel. 0 601 441 313, 0 601 441 091

Rzędkowice:

Jurajskie Centrum Wspinaczki i Rekreacji Danuty i Zbigniewa Wachów,
Rzędkowice 164, tel. (0 34) 315 60 70, 0 906 870 06
Gdańska Szkoła Wspinania Jakuba Rozbickiego, Rzędkowice 107,
tel. (0 34) 315 61 31

 

  • Portal mapowy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego
  • Lokale użytkowe do wynajęcia
  • Zawiercie w liczbach
  • Współpraca z organizacjami pozarządowymi
  • Zawierciański Senior
  • Dla Dzieci i Rodziców
  • Platforma Konsultacji Społecznych Urzędu Miejskiego w Zawierciu
  • Zawierciańska Karta Dużej Rodziny
  • Straż Miejska
  • System Informacji Przestyrzennej Geoinfo 6
  • Obwieszczenia
  • Fundusze Strukturalne
  • Ostrzeżenia meteorologiczne
  • Wydział Zarządzania Kryzysowego i Ochrony Ludności
  • Herb i logo miasta
  • Spacer po Zawierciu
  • Galeria Leszka Dutki
  • Internetowa Telewizja Zawiercie
  • Portal Kulturalne Zawiercie

Urząd Miejski w Zawierciu
ul. Leśna 2, 42-400 Zawiercie

tel.: +48 32 494 12 65, fax +48 32 67 215 13
e-mail: urzad@zawiercie.eu

Portal internetowy Urzędu Miejskiego w Zawierciu. Zawiercie jest miastem leżącym w sercu Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Niewątpliwym atutem miasta jest bliskość aglomeracji śląskiej. Wykorzystując swe położenie, Zawiercie od kilku lat wzmacnia swój wizerunek jako centrum obsługi ruchu turystycznego dla Jury, przez co przyciąga nowe inwestycje i pobudza przedsiębiorczość wśród mieszkańców Zawiercia i okolic.
Poleć stronę
Zapytanie
Facebook
Wersja mobilna